தவிக்குதடி!!

உன்னைப் பார்க்கின்ற
எதிர்பாராத்
தருணங்களில்
ஒரு நொடியாவது
கலங்குகின்ற என்
கண்களைப்
பார்த்து
மனந் திருந்தி
என்னை
ஏற்றுக்
கொள்ளமாட்டாயா யென
இன்னமும்
ஏங்கித் தவிக்கிறதடி
என் மனம்!!

வாழ்த்துக்கள்

கடந்த இரண்டு மாதமாக என் அலுப்பிற்கு மருந்தாய் இருந்த விஜய் டி.வி யின் சூப்பர் சிங்கர் 4 நிகழ்ச்சி இன்றோடு நிறைவடைந்தது. கடும் பதற்றத்துடனும் எதிர்பார்ப்புடனும் ஹரிப்ரியாவும் ஸ்பூர்தியும் தான் முதலிடங்களைப் பிடிப்பார்கள் என்றெண்ணிக் கொண்டிருந்த எனக்கு ஹரிப்ரியாவின் பின்னடைவில் பெரும் வருத்தம் உண்டு.

மூக்கு எப்புடி விடைக்குதுனு பாருனு எல்லாருமே சொல்கிறளவிற்கு மூக்கு விடைக்கிற அளவிற்கு ஒவ்வொரு பாடலிலும் தன் திறமையை மிகச் சாதுர்யமாகக் காட்டி முதல் இடத்தைப் பிடித்த ஸ்பூர்த்தியைக் கண்டு வியந்து போய் நிற்கிறேன். நான் வியந்து நிற்பதற்குக் காரணம் அவளுடைய வயது இன்னமும் பனிரெண்டைக் கூட தொடவில்லை என்பது தான். ஒரு குறிப்பிட்ட வயதில் இந்த உலகின் மிகச் சிறந்த பாடகியாக ஸ்பூர்தி வர எனது வாழ்த்துக்கள்.

அடுத்து, ஜெசிகா இரண்டாம் இடத்தைப் பிடித்ததில் எனக்கு வியப்பொன்றும் இல்லை. ஆனால் அவளுடைய தந்தை ஜெசிகா பெற்ற ஒட்டு மொத்த பரிசையும் தமிழகத்தில் உள்ள அனாதைக் குழந்தைகள் காப்பகம் ஒன்றிற்கும், இலங்கையில் உள்ள அனாதைக்குழந்தைகள் இல்லம் ஒன்றிற்கும் நன்கொடையாக அளிக்கிறேன் என்ற போது, நான் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியின் முன்னால் தான் உட்கார்ந்திருக்கிறேன் என்பதை மறந்து நானும் அந்தக் கல்லூரி வளாகத்திற்குள்ளேயே சென்று கரவொலி எழுப்பிய அந்த உணர்வோடு, என்னை மறந்து ஜெசிகா தந்தையின் மனதை எண்ணி(இதுக்கெல்லாம் ஒரு பெரிய மனசு வேணும்யா)ப் பெருமை கொண்டு கரவொலி எழுப்பினேன்.

ஆனாலும் முதல் இறுதிப்போட்டியாளராக உள்ளே நுழைந்த ஹரிப்ரியாவின் பின்னடைவு தான் எனக்கு வருத்தமளிக்கிறது.

ஒன்னே ஒன்னு நல்லா தெரிஞ்சுக்கிட்டேன். நல்லா ஒரு பிள்ளையைப் பெத்து நேரா விஜய் டி.வி ஆபிஸ்ல கொண்டு போயி போட்டுட்டோம்னா,, அஞ்சு வயசு ஆகுறதுக்குள்ள அம்பது வயசுல அடைய வேண்டிய பேரும் புழும் அஞ்சே வயசுல வாங்கிரும் என்பது தான்.

என் இரவு நேரச் சாப்பாட்டுப் பொழுதை சூப்பர் சிங்கர் போல் வேறெதுவும் கடந்த இரண்டு மாதமாக பல்வேறு மன உளைச்சல்களில் இருந்த எனக்கு இனிமையாக்கியதில்லை.

ஆறு குழந்தைகளும் தன் வாழ்வில் சிகரம் தொட இந்த ரசிகனின் வாழ்த்துக்கள!!

"மக்கள் முதல்வர்" கலைஞர்

ஆலங்குளம் சிமெண்ட் தொழிற்சாலைக்கு சட்டமன்றத்தில் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்ட 165 கோடி ரூபாய் நிதி இதுவரை வந்து சேரவில்லை. இதனால் ஆலங்குளம் சிமெண்ட் தொழிற்சாலை பராமரிப்பின்றி மூடுகின்ற நிலைக்குத் தள்ளப்படுவதைக் கண்டித்து பனிரெண்டாவது ஆர்ப்பாட்டமாக தி.மு.க, ஆலைப் பாதுகாப்புக் குழு உறுப்பினர்களோடு சேர்ந்து களமிறங்கியது. தி.மு.க சார்பில் ஒரு மாபெரும் எழுச்சியை அந்த ஆர்ப்பாட்டத்திலே கண்ட போது, பெரும் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன். ஆர்ப்பாட்டத்தில் பேசிய முன்னாள் அமைச்சர் அண்ணன் தங்கம் தென்னரசு அவர்கள் "திருவரங்கம் தேர்தலுக்கு நீங்கள் செய்கின்ற செலவில் ஒரு கடுகளவு தான் இந்த நூற்றி அறுபத்தைந்து கூடி, ஆக இந்தத் தொகையை ஒதுக்குவது ஒன்றும் அரசுக்குப் பெரிய விசயமல்ல, ஆகவே தயவு செய்து தமிழ்நாட்டின் பினாமி முதல்வர் ஓ.பன்னீர்செல்வம் புல்லுக்குப் பாய்வதை கொஞ்சமேனும் நெல்லுக்கும் பாயவிடுங்கள்" என்று பேசிய போது கூட்டம் ஆர்ப்பாட்டம் ஆர்ப்பரித்தது.

மாவட்டச் செயலாளர் கே.கே.எஸ்.எஸ்.ஆர்.ஆர் அவர்கள் பேசுகின்ற போது, என்னதான் காலில் வலியோடு நின்று கொண்டிருந்தாலும் கூட, அதைக் கொஞ்சமும் பொருட்படுத்தாது, அவருக்கேயுரிய அதே நக்கலோடும், நையாண்டியாடும் செயல்படாத இந்த பினாமி அரசை மிகக் கடுமையாக விமர்சித்தார்.

ஆரம்பத்திலேயே பேசிய இராசபாளையத்தின் துடிப்பு மிக்க அடுத்த இளம் பேச்சாளர் அண்ணன் கருப்பழகு அவர்கள், ஒட்டு மொத்த ஆர்ப்பாட்டக்காரர்களையும் தன் பேச்சால் கட்டிப் போட்டார். கீழே இறங்கிய போது, திருவில்லிபுத்தூர் வழக்கறிஞரிடம், அண்ணே அடுத்த வாயுதா வந்துருச்சு என்று கூறிக் கொண்டிருந்ததை அரைக்காதில் கேட்டு விட்டு, என்னோடு மிக அன்போடும் பாசத்தோடும் பேசக்கூடிய அண்ணன் கருப்பழகு, வழக்கு வாங்குகின்ற அளவிற்கு ஒரு நல்ல பேச்சாளராக தற்னைப் பண்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார் என்கின்ற எண்ணத்தை மனதில் புதைத்துக்கொண்டு அண்ணனுக்கு வாழ்த்துக் கூறினேன்.

ஆனாலும், நான் இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தில் கலைஞரின் மக்கள் நலத்திட்டத்தின் மீதான அக்கறைகளை ஒரு நன்மதிப்போடு அளவிட்ட போது, இப்படிப்பட்ட சமூக அக்கறை மிகுந்த ஒருவரையா நாம் தலைவராகப் பெற்றிருக்கிறோம் என்றெண்ணி அகமகிழ்ந்தேன்.

காமராஜர் முதல்வராக இருந்த போது, ஆலங்குளத்தஅல் சிமெண்ட் தொழிற்சாலை அமைக்கப்படுவதற்கான திட்டம் தீட்டப்பட்டது . பின் காமராஜரின் "கே" பிளான் படி, காமராஜர் காங் கிரசை வளர்க்க களமிறங்கியவுடன் முதல்வரான பக்தவத்சலத்தால் ஆலங்குளம் சிமெண்ட் தொழிற்சாலைக்கு அடிக்கல் நாட்டப்பட்டது. 1967 களில் தி.மு.க ஆட்சியைப் பிடித்தது. பேரறிஞர் அண்ணா முதல்வரானார். ஆனால் அவரை நம்மோடு நீண்ட நாள் அவர் முதல்வராக இருக்க இயற்கை இடம் கொடுக்காததால், 1969 பிப்பரவரியில் இயற்கை எய்தினார். பின் முதல்வான கலைஞரால் பக்தவத்சலத்தால் அடிக்கல் நாட்டப்பட்ட தொழிற்சாலைக்கு மூடு விழா கண்டுவிடவில்லை கலைஞர், மக்களின் நலன் கருதி, மக்கள் மீது அக்கறை கொண்டு, இந்தத் தமிழ்நாட்டை வளப்படுத்த வேண்டும் என்கின்ற உறுதி கொண்டு, கலைஞர் தொழிற்சாலையைத் தொடங்குவதற்கான முயற்சிகளை வெற்றி கரமாக மேற்கொண்டு, பக்தவத்சலத்தால் இந்தித் திணிப்பை எதிர்த்து செயல்பட்ட தி.மு.க வினர் மீது செய்யப்பட்ட வன்கொடுமைகளை மறந்து, மக்கள் நலனை மட்டுமே மனதில் வைத்து செயல்பட்டு சிமெண்ட் ஆலையை திறந்த கலைஞரை, இவரோல்லவோ "மக்கள் முதல்வர்" என்று வியந்து நின்றேன்.

இந்தியா இந்துக்களுக்கா??

இந்தியா என்பது இந்துக்களுக்குத் தானே சொந்தம்.

எப்படி?

இந்துக்கள் தானே அதிகம் வாழ்கிறோம்.

யார் அதிகம் வாழ்கிறார்களோ, அவர்களுக்கே அந்த நாடு சொந்தமாகி விடுமா?

ஆமாம்,

சரி,

உங்கள் ஊரில் எந்த சாதி மக்கள் அதிகம்,

"____"சாதி மக்கள் அதிகம்,

அப்படியென்றால் ______ தவிர நமக்கெல்லாம் நம் ஊர் சொந்தமில்லை என்றாகி விடுமா?

அது எப்படி? இது நம்ம ஊர் இல்லையா!!

இதே வெங்காயத் தத்துவம் தான் இந்தியா என்பது இந்துக்களுக்கு மட்டுமே சொந்தம் என்கின்ற போது குறுக்கே நிற்கும்.

எப்படி நம்ம ஊர் பல சாதி மக்களுக்கும் பாத்தியப் பட்டதோ, அதே போலத் தான் இந்தியா என்பது பலதரப்பட்ட மதங்களைக் கொண்ட மக்களுக்கும் பாத்தியப்பட்டது.

அதுவும் சரிதான்.

அதுவும் சரிதான் இல்லை. அது தான் சரி.

(நண்பர் ஒருவரோடான கலந்துரையாடலில்)

இவரல்லவோ தலைவர்!!

திராவிட இயக்கத்தின் மூத்த எழுத்தாளர்களுள் ஒருவரான மதிப்பிற்குரிய அய்யா சின்னக்குத்தூசி அவர்கள், ஒப்புயர்வில்லா தலைவர் கலைஞரைப் பற்றி எழுதிய கட்டுரைத் தொகுப்பை இன்று எனக்குப் படிக்க நேர்ந்தது. பாதி தான் படித்திருக்கிறேன். பாதியிலே என் உள்ளம் சொக்கிப் போய் நிற்கின்றேன். அடடா!! இப்படி ஒரு திறமைமிக்க மனிதரையா நாம் தலைவராகப் பெற்றிருக்கிறோம் என்று உண்மையில் வியந்து போனேன். இதுவரை நான் அந்தக் கட்டுரைத் தொகுப்பில் படித்ததில் இருந்து, உங்களுக்கும் அந்த நிகழ்வுகளையெல்லாம் சொல்லாமல் இருக்க என் மனம் எனக்கு இடம் கொடுக்கவில்லை. ஆதலால் அவற்றில் இருந்து சில முக்கியமான நிகழ்வுகளை என்னுடைய நடையிலே எழுதுகிறேன்.

   திருவாரூரிலே விவசாயிகள் மாநாடு நடத்த தீர்மானிக்கப்பட்ட போது, அதன் முழுப் பொறுப்பையும் அண்ணா கலைஞரிடம் கொடுக்க, கலைஞர் திருவாரூர் மாவட்டம் முழுவதும் சுற்றி, பல பொதுக்கூட்டங்களை நடத்தி, மாநட்டிற்கான நிதியைச் சேர்த்ததோடில்லாமல், பொதுக்கூட்டங்கள் முடிந்தவுடன் மாநாட்டுப் பந்தலுக்குச் சென்று, பசையும் போஸ்டருமாய், கம்பும் கொடியுமாய் வேட்டியை முழங்காலுக்கு மேல் கட்டி, மாநாட்டுக்கான அத்தனை வேலைகளையும் முன்னின்று செய்து, மாநாட்டையும் பேரறிஞர் பெருந்தகை அண்ணா அவர்களிடம் சிறப்பாக நடத்திக்காட்டி, மாநாட்டுச் செலவு போக மீதமுள்ள கொஞ்சம் பணத்தையும் கழகத்திற்கு முதன்முதலில்  நிதியாகக் கொடுத்திருக்கிறார் கலைஞர்.

     திருச்சி மாவட்டம் அண்ணா காலத்திலேயே பல்வேறு அணிகளைக் கொண்ட மாவட்டமாக திகழ்ந்ததால், தொண்டர்கள் சோர்வுற்றிருந்ததைக் கண்டு, பலமுறை முக்கிய நிர்வாகிகள் அழைத்தும் அண்ணா திருச்சிக்கு வரவே மாட்டேன் என்று கூறிவிட,  பின் தன் தம்பியை அனுப்பி திருச்சியை சரிசெய்து வரச் சொல்லியிருக்கிறார் அண்ணா.

  
  களமிறங்கிய கலைஞர் ஒரே நாளில் திருச்சியில் நூற்றுக்கும் அதிகமான இடங்களில் கழகக் கொடியினை ஏற்றி, தொண்டர்கள் மத்தியில் பெரும் உற்சாகத்தை ஏற்படுத்தியதோடு மட்டுமல்லாமல், பிளவுபட்டுக் கிடந்த அணிகளையும் ஒன்று சேர்த்திருக்கிறார்.

  திடீரென, நெசவாளர்களின் துயரம் தீர்க்க ஒவ்வொரு கழகத் தொண்டனும் கைத்தறித் துணிகளை தோலிலே சுமந்து வியாபாரம் செய்யச் செல்ல வேண்டுமென தீர்மானிக்க, யார் எங்கே செல்வது என்று திட்டமிட்டக் கொண்ணிருந்த போது, எந்த அண்ணா நான் திருச்சிக்கே போகமாட்டேன் என்று சொன்னாரே, அதே திருச்சியில் நான் கைத்தறி ஆடைகளைத் தோலிலே சுமந்து வியாபாரம் செய்கிறேன் என்று முதல் ஆளாய் தெரிவித்தார். அந்தளவிற்கு கலைஞர் திருச்சியை கழகத் தொண்டர்கள் மத்தியில் எழுச்சியுறச் செய்திருத்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

   அண்ணா காலத்தில் 1959 ல் என நினைக்கிறேன். உள்ளாட்சித் தேர்தல் அறிவிக்கப்பட்டது. சென்னை மாநகராட்சி நூறு வார்டுகளைக் கொண்ட மாநகராட்சியாகச் செயல்பட்டு வந்தது. தி.மு.க சார்பில் நூறில் தொண்ணூறு வார்டுகளில் போட்டியிடுவது என்று தீர்மானிக்கப்பட்டது. அப்போது பேரறிஞர்ப் பெருந்தகை அவர்கள், கலைஞரிடம் நாற்பது சீட்டுக்களுக்கு மேல் வெற்றி பெற்றால் நான் உனக்கு கணையாழி அணிவிக்கிறேன் என்று சபதமிட, நூறு தொகுதிகளிலும் போட்டியிட்ட காங்கிரஸ் கட்சியே முப்பத்தைந்து இடங்களில் மட்டுமே வெற்றி பெற, கலைஞரின் அயராத உழைப்பால் தொண்ணூறு இடங்களில் போட்டியிட்ட திராவிட முன்னேற்ற கழகம் நாற்பத்தைந்து இடங்களில் வெற்றிபெற்றது., பேரறிஞர் அண்ணா அவர்கள் பாராட்டு விழாவொன்றை நடத்தி, "என் தம்பி கருணாநிதிக்கு நானே கடை கடையாய்த் தேடி அழைந்து வாங்கி வந்த கணையாழியைப் பரிசளிக்கிறேன்" என்று சொல்லி கலைஞருக்கு கணையாழி ஒன்றை அணிவித்தார் அண்ணா.

    ஒருமுறை தஞ்சை மாவட்டத்திலுள்ள திருவையாற்றுக்கு அப்போதைய மத்திய அரசின் கவர்னர் ஜெனரலாக இருந்த ராஜாஜி வருவதாக இருந்ததையொட்டி, அவருக்குக் கருப்புக் கொடி காட்டுவதென முடிவெடுக்கப்பட்டது.  மன்னை நாராயணசாமி அவர்களுடன் தஞ்சை மாவட்டம் முழுவதும் சுற்றுப் பயணத்தில் இருந்த தலைவர் கலைஞர் அவர்கள் கருப்புக் கொடி காட்டத் தயராவதற்கு, இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னர் செய்தி அறிந்த காவல் துறையினர், தி.மு.க வினர் பலரையும் கைது செய்யத் தொடங்கினர். கருப்புக்கொடி காட்டவேண்டிய அந்த நாளன்று புகைவண்டியிலே சென்னையில் இருந்து கிளம்பிய கலைஞரை, தஞ்சை நிலையத்தில் கைது செய்து அழைத்துச் செல்ல, காவல்துறை தயாராக இருந்தது.

   இதை அறிந்த கலைஞர், புகைவண்டியை விட்டு இறங்கியதுமே தோலிலே போட்டிருந்த துண்டையெடுத்து, தலையிலே முண்டாசு கட்டிக் கொண்டு மக்களோடு மக்களாக கலந்து காவல் துறையினரிடம் தப்பித்து, காட்டு வழியாக நடந்து சென்று, கழக உடன்பிறப்புக்கள் குழுமியிருந்த இடத்தை அவர் அடைந்த போது காவல் துறையினரே திகைத்துப் போயி நின்றிருக்கின்றனர். அவரை அத்துனை கூட்டத்திற்கும் நடுவில் கைது செய்தால் பிரச்னை பெரிதாகும் என்று கருத்தில் கொண்டு கைது செய்யாததால், திட்டமிட்டபடி ராஜாஜிக்கு கருப்புக் கொடி காட்டப்பட்டது.

       இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம் வெடித்துக் கிளம்பிய நேரத்தில் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டமைக்காக கலைஞர் பாளையங்கோட்டைத் தனிமைச் சிறையிலே அடைக்கப்பட்டார்.  அவரைப் பார்க்க அண்ணா வருகின்ற செய்தியறிந்த கலைஞர் மகிழ்ச்சியில் பூரித்துப் போயிருந்தார். அண்ணாவும் கலைஞரைத் தனிமைச் சிறையிலே பார்த்து விட்டு அன்றிரவு நெல்லையிலே நடந்த பொதுக்கூட்டத்திலே பேசுகின்ற போது, "என் தம்பி அடைபட்டுக் கிடக்கின்ற பாளையங்கோட்டைச் சிறைச்சாலை எனக்கு யாத்திரை ஸ்தலம், எல்லோரும் தனிமைச் சிறையில் என் தம்பி வாடுவதாகக் குறிப்பிட்டனர். பக்தவத்சலம் அவ்வளவு கொடுமைப்படுத்தக் கூடியவரெல்லாம் அல்லர் அவனோடு பாம்புகளையும் பல்லிகளையும் குடியமர்த்திருக்கிறார் என்று பேசிவிட்டு, என் தம்பி நான் சென்றதும் அண்ணா என் மனையாளைப் பார்த்தீரா, என் செல்வங்கள் நலமாக இருக்கிறார்களா, என் இல்லத்திற்குச் சென்றீர்களா,என்று கேட்பானென்று தான் நினைத்தேன், அவன் நம் கழக நிலவரமென்ன என்று கேட்டறிந்த போது நானே பூரித்துப் போனேன்" என்று பேசினார்.

      எத்துனை சோதனைகளே வரினும் எடுத்த காரியத்தைஙவெற்றியோடு முடித்துக்காட்டுகின்ற கலைஞரின் திறத்தையும், எந்த நிலையிலும் தொண்டர்கள் மத்தியில் உற்சாகமூட்டுகின்ற கலைஞர் இருக்கின்ற வரை, தி.மு. கழகத்தை எவராலும் அசைக்க முடியாது என்கின்ற செய்தியெல்லாம் நான் படித்த போது  கலைஞர் மீது, இதுவரை இருந்த அன்பையும் மரியாதையையும் விட இப்போது ஒரு நூறு மடங்கு கூடிவிட்டதாகக் கருதுகிறேன். இவ்வளவு திறமை மிக்க தலைவரையும் நேரிலே சந்தித்துப் பேசிவிட்டு வந்து விட்டோமே என்று என் மீதே நானே பொறாமைப்பட்டுக் கொள்ளவே தோன்றுகிறது.

   எத்தனை தலைவர்கள் இருந்தாலும் , கலைஞருக்கு நிகரான ஒரு தலைவர் இதுவரை பிறக்கவேயில்லை என்பது நூறு சதவிகித உண்மை.

விவசாயம் பற்றிய நீயா நானா

வெகுவாரங்களுக்குப் பின் கடந்த வாரம் விஜய் டி.வி யின் நீயான நானா மிக நல்லதொரு விவாத நிகழ்ச்சியாக, இந்த நாட்டிற்கு அத்தியாவசியத் தேவையான அமைந்த விவாதத்தின் கருப்பொருள் என்னை மிகவும் ஈர்த்தது.

நிகழ்ச்சியில் விவாசாயத்தை புத்தகத்தில் படித்து விட்டு தெனாவெட்டாக பேசிய பத்ரி சேஷாத்ரிக்கு, நிலத்தில் இறங்கி விவசாயம் செய்கின்ற விவசாயிகளோடு சேர்ந்து, செந்தமிழனும் செந்தமிழனுக்கு இருபுறமும் அமர்ந்திருந்தவர்களும் சேஷாத்ரியை சாட்டையால் அடித்தது போல் பதில் அளித்துக் கொண்டிருந்ததை பார்த்துப் பார்த்து அளவளாவினேன்.

மரபணு மாற்றப்பட்ட விதைகளில் இருந்து வரக்கூடிய காய்கறிகளைச் சாப்பிடுவதன் மூலம் உடலுக்கு வேண்டுமானால், தீங்கில்லாமல் போய்விடலாம். ஆனால் மரபணு மாற்றப்பட்ட வீரிய ரக விதைகளைப் பயிரிடும் நிலங்கள் இருக்கிறேதே, அவைகள் மரபணு விதைகளைத் தவிர மற்ற விதைகள் அந்த நிலத்தில் இனி அவ்வளவு சிறப்பாக இருக்காது என்கின்ற நிலையைக் கொண்டு வந்து விடுகின்றன. அதன் மூலம் இனி அந்த நிலங்களில் மரபணு மாற்றப்பட்ட விதைகளைத் தவிர வேறெவற்றையும் பயன்படுத்தினால் எடுபடாது என்கின்ற நிலைக்கு விவசாய நிலங்கள் மரபணு மாற்றப்பட்ட விதைகளால் பண்படுத்தப்படுகின்றன. அதன் மூலம் இனி வரக் கூடிய காலங்கள் அனைத்திற்கும் மரபணு மாற்றப்பட்ட விதைகளை மட்டுமே பயன்படுத்தவேண்டும் என்கின்ற இக்கட்டான சூழ்நிலைக்கு கார்ப்பரேட் விதைக் கம்பெனிகளால் விவசாயிகள் தள்ளப்படுகின்றனர். கார்ப்பரேட் கம்பெனிகள் என்ன விலை சொல்கின்றதோ அந்த விலைக்குத் தான் வாங்க வேண்டும் என்ற நிலை வருகின்ற போது, விவசாயி கடனாளி ஆகி பெரும் பாதிப்பிற்குள்ளாகிறான்.

இத்தோடு முடீந்து விடுகிறதா யென்ன?இன்னொன்றையுன் சொல்கிறேன்.

எதையெதையெல்லாம் சாப்பிடகே கூடாது என்றொரு கேள்வி அந்த நிகழ்ச்சியிலே முன் வைக்கப்பட்டது. என்னைக் கேட்டால் சொல்லியிருப்பேன். தயவு செய்து தமிழ்நாட்டில் விளைகின்ற காய்கறிகளில் மிக முக்கியமாக மாம்பழத்தைத் தொட்டுக் கூட பார்த்து விடாதீர்கள் என்பது என்னுடைய விருப்பமாக இருக்கும். நான் கடந்த ஐந்து வருடங்களுக்கும் மேலாக உர முகவாண்மை ஒன்றிலே பணிபுரிந்து வருகிறேன். நான் என்றைக்கு அங்கு வேலைக்குச் சேர்ந்தேனோ அடுத்த சில மாதங்களில் மாம்பழப் பிரியரான நான், மாம்பழம் தின்பதையே விட்டு விட்டேன் என்று சொன்னால் நீங்கள் நம்பவா போகிறீர்கள்.

மாம்பழ விவசாயம் பற்றிய விவரங்களை நீங்களும் தெரிந்து கொண்டால், மாம்பழம் சாப்பிடுவதை நீங்களும் சாப்பிட்டுத் தான் ஆக வேண்டுமா என்று யோசிப்பீர்கள்.

கார்த்திகை மாதங்களில் பூக்கத் தொடங்கும் மாமரங்களில் கிட்டதட்ட லட்சக்கணக்கான ரூபாய்க்கு ரசாயன மருந்துகள் தெளிக்கப்பட்டு, பூக்கள் உதிர்ந்து விடாமல் பாதுகாப்பது, பூக்களை அதிகப்படுத்துவது என தொடங்கி மாம்பிஞ்சுகளே வருவதற்குள் மட்டுமே அதிக ரசாயனக் கொல்லிகளும் தெளிக்கப்படுகின்றன. பிஞ்சு காயாகிமழப் பறிக்கப்பட்டு வீடுதான் வந்து சேர்ந்து விட்டதே, இனியாவது மருந்தடிக்காமல் இருப்பார்கள் என்றா நினைத்தீர்கள் நிச்சயமாக இல்லை . காய்கள் பழமாவதற்கும் ரசாயன மருந்துகள் தெளிக்கப்பட்டு பழுக்க வைக்கப்பட்டதற்குப் பின் தான், அவை வியாபாரத்திற்கு வருகின்றன.

இந்த மாம்பழங்களைத் திண்பதற்கு தினம் ஒவ்வொரு சொட்டாக டைமெத்தோயேட் மருந்தையே குடித்து விடலாம். இப்போது நீங்களே மாம்பழத்தைத் திண்பதா இல்லை அதற்குப் பதில் தினம் ஒரு சொட்டு பூச்சிக் கொல்லி மருந்தைக் குடிப்பதாஙென்றுஙநீங்களே முடிவெடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

இன்னும் எத்தனையோ காய்கறிகள் இதை விடவும் அதிகப்படியான ரசாயன மருந்துகள் தெளிக்கப்பட்ட பின் தான் பளபளப்பாக்காப்படுகின்றன என்பது மட்டும் நூறு சதவிகித உண்மை.

அந்நிகழ்ச்சியிலே இயற்கை விவசாயத்தை ஆதரித்துப் பேசியவர்களைக் கண்ட போது, அட, இப்படியும் விவாசாயிகள் இருக்கத் தான் செய்கிறார்கள்போலும் என்று ஆச்சரியப்படுகின்றளவிற்குத் தான் இன்று இயற்கை முறையில் செய்யப்படும் விவசாயத்தின் நிலை இருக்கிறது.

விவசாயம் என்பது பணம் ஈட்டுவதற்கான ஒரு வழி என்கின்ற புதிய மனநிலையில் இருந்து விவசாயிகள் மாறாத வரை ரசாயனக் கொல்லிகளை எவராலும் தடுத்து விடவும் முடியாது. அதைச் சாப்பிட்டு உயிர்வாழும் நம் ஆயுளை எவராலும் அதிகப்படுத்தியும் விட முடியாது.

விருதுநகர் பெ.சீனிவாசனும் மொழிப்போரும்

    கடந்த வாரம் இராசபாளையத்தில் நடைபெற்ற புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றிருந்தேன். அங்கே எனக்குப் பளிச்சென தெரிந்த புத்தகம் ஆர்.முத்துக்குமார் எழுதிய "மொழிப்போர்" தலைப்பிட்ட புத்தகம் மட்டுமேயாகும். வேலைப் பளுக்களுக்கிடையே நான்கைந்து நாட்கள் தொடர் போராட்டத்துக்குப் பின் நேற்று தான் இந்தப் புத்தகத்தைப் படித்து முடித்தேன். முடித்த அந்தத் தருவாயில் வெறும் கழக முன்னோடியாகவும், காமராஜரைத் தோற்கடித்தவராகவும் மட்டுமே நினைத்துக் கொண்டிருந்த  எனக்கு மதிப்பிற்குரிய பெ.சீனிவாசன் அவர்களைப் பற்றி ஒரு கட்டுரையை நிச்சயம் எழுதியே தீரவேண்டும் என்ற எண்ணம் எனக்குள் தோன்றியது.

  இந்தித் திணிப்பை எதிர்த்து நடைபெற்ற மூன்று கட்ட போராட்டங்கள் முடிவுற்றிருந்த தருவாயில் கே.பிளான் படி, கட்சியை வளர்க்க 1960 களின் தொடக்கக் காலத்தில் காமராஜர் காங்கிரசின் வீழ்ச்சியை சரிபடுத்தப் புறப்பட்டு விட்டார். அப்போது காங்கிரஸ் சார்பில் பக்தவத்சலம் முதல்வராக நியமிக்கப்பட்டார். மீண்டும் இந்தித் திணிப்பிற்கெதிரான போராட்டம் தலை தூக்கியது.

  முதல்வர் பக்தவத்சலம் ஒரு முறை சொந்த விழா ஒன்றில் கலந்து கொள்வதற்காக திருச்சியில் இருந்து சென்னைக்கு இரயிலில் புறப்பட்டு பயணித்துக் கொண்டிருந்தார். அப்போது அதே ரயிலில் பயணித்த சின்னச்சாமி என்ற இந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்பு  இளைஞன்  முதல்வர் பக்தவத்சலம் அருகே சென்று தயவு செய்து இந்தியைக் கை விட்டு விடுங்கள் என்று கூறிய போது, இந்தியைக் கொண்டு வந்தே தீர வேண்டும் என்கின்ற நிலைப்பாடு கொண்ட முதல்வர் பக்தவத்சலம் சின்னச்சாமியிடம் கடும் கோபமுற்றவுடன், காவல் துறை அவரைப் பிடித்துச் சென்று விசாரித்து விட்டு அனுப்பியது. அதற்கு மறுநாள் காலை தன் நண்பர்களுக்கு "வீழ்க இந்தி, வீழ்க இந்தி" என்று எழுதப்பட்டிருந்த கடிதத்தை அனுப்பிவிட்டு, தீக்குளித்து மடிந்தான் சின்னச்சாமி. அந்த நாள் ஜனவரி 25. இந்தி திணிப்பு எதிர்ப்புக்காக மடிந்து போன தமிழர்களில் சின்னச்சாமி மூன்றாமவர். ஏற்கனவே முதல்கட்டப் போரில் 1937 களில் நடராசன் என்பவர் தந்தை பெரியாரோடு சிறையிலடைக்கப்பட்ட போது, கடும் வயிற்று வலியால் துடித்துக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் ராஜாஜிக்கு மன்னிப்புக் கடிதம் எழுதிக் கொடுத்து விட்டால், நீங்கள் மருத்துவமனைக்குச் சிகிச்சைக்கு அழைத்துச் செல்லப்படுவீர்கள் என்று கூறிய போது, அதற்கு என் உயிரை விடுவதே மேல் என்று கூறி, சிறையிலே மடிந்தார் நடராசன். அதற்குப் பின்னான காலத்தில் தாளமுத்து சிறைக்காவலர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டு இறந்தார்.  ஆக, முதலில் இரண்டு உயிர்கள் இந்தியை எதிர்த்து தன்னை மாய்த்துக் கொண்ட பின் மூன்றாவதாக தன்னை மாய்த்துக் கொண்டவன் தான் சின்னச்சாமி. சின்னச்சாமியின் உயிரிழப்புக்குப் பின் இந்தி திணிப்பு எதிர்ப்பானது மாணவர்களின் மத்தியில் பெரும் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

   கல்லூரி மாணவர்கள் இந்தி திணிப்பை எதிர்க்கின்ற போராட்டங்களில் ஈடுபடத் தொடங்கலாயினர். போராட்டம் வெகுதீவிரமடைந்தது. மாணவர்கள் தங்களுக்குள் ஒரு குழுவை ஏற்படுத்தினர். அந்தக் குழுவில் முதலானவர்களீக எல்.கணேசன், பெ.சீனிவாசன்,துரைமுருகன், நாவளவன் முதலானோர் இடம்பெற்றனர். இக்குழு தீர்மானத்தின் படி மாநிலம் முழுவதும் இந்தித் திணிப்பை எதிர்த்து சுற்றுப் பயணம் செய்ய தீர்மானிக்கப்பட்டது. தஞ்சையில் அதற்கான ஏற்பாட்டைச் செய்தார் நடராசன்(சசிகலாவின் கணவர்).
மாணவக்குழுவஅன் முக்கியமானவர்களைக் கைது செய்ய காவல் துறை துரத்தியது. அவர்கள் தலைமறைவாயினர். அந்நேரத்தில் எல்.கணேசனுக்கும், பெ.சீனிவாசனுக்கும் இடையே தகவல்களை நான் கொண்டு சேர்க்கிறேன் என்று கூறிப் புறப்பட்டவர் தான் மாணவர் வை.கோபால்சாமி.

   மாணவர் குழு முதல்வரைச் சந்தித்து தங்களின் இந்தித் திணிப்பிற்கெதிரான கோரிக்கைகளை வைக்க முடிவு செய்தது. மாணவர் குழுவின் தலைவராக அரசியல் கட்சி சார்பற்ற ரவிச்சந்திரன் செயல்பட்டார். முதல்வரைச் சந்திக்கச் சென்ற மாணவர்கள் அவமதிக்கப்பட்டு திருப்பி அனுப்பப்பட்டனர். அப்போது முதல்வர் பக்தவத்சலம் மட்டும் மாணவர்களைச் சந்தித்துப் பேசியிருந்தால், நூற்றுக்கும் மேலான உயிரிழப்புகள் தடுக்கப்பட்டிருக்கும். முதல்வர் மாணவர்களை அவமதித்து அனுப்பியதால் போராட்டம் கடும்
தீவிரமடைந்தது. கல்லூரி மாணவர்களின் போராட்டங்களில் காங்கிரஸ்கார இளைஞர்கள்  புகுந்து பிரச்சனை செய்யாமல் இல்லை. அதனால் வன்முறை வெடித்தது. கல்லூரிகளுக்கு 1965 ஜன-24 முதல் பிப் 8 வரை விடுமுறை அறிவிக்கப்பட்டது. இதன்மூலம் மாணவர்களின் போராட்டத்தை ஒடுக்கிவிடலாமென பக்தவத்சலம் கணக்குப் போட்டார். விடுமுறையை கனகச்சிதமாக பயன்படுத்தியது கல்லூரி மாணவர் குழு. தங்களின் சொந்த ஊர்களுக்குச் சென்று, கல்லூரி மாணவர்களைத் தாண்டி பள்ளி மாணவர்களையும் போராட்டத்தில் இறக்கியது. கிராமங்களில் உள்ள இலக்கிய மன்றங்கள், நண்பர் வட்டாரங்கள் என அனைவருமே போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். பல இளைஞர்கள் உயிரைத் துறந்தனர். பலர் போராட்டங்களின் போது காவல்துறையின் துப்பாக்கிச் சூட்டுக்குப் பலியாயினர். அவர்களின் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவென்றே அரசாங்கம் அறிவித்தது. முதல்வர் பக்தவத்சலம் இறந்தவர்களில் பலர் நோய்வாய்ப்பாட்டு இறந்தனர் என்று சாடினர். பிரதமர் லால் பகதூர் சாஸ்திரி பக்தவத்சலத்துக்கு உறுதுணையாக இருந்தார்.

   இந்நிலையில் டெல்லியில் இருந்து ஒரு பெண் நடுவண் அமைச்சர் தமிழகம் வந்து மாணவர்களிடம் பேச்சு வார்த்தை நடத்தி விட்டு,   நல்லதொரு முடிவெடுக்கப் பிரதமரிடம் கூறுகிறேன் என்றார். பிரதமர் பெண் மத்திய அமைச்ணரைக் கடுமையாகச் சாடினர். அப்போது அந்தப் பெண் அமைச்சர் மக்களுக்குப் பிரச்சனை என்றால் அவர்களுக்கு உறுதுணையாக இருக்க எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் பிரதமரை மீறிச் செல்வேன் என்றார் அந்தத் துணிச்சல் மிகுந்த பெண் மத்திய அமைச்சர் நேருவின் மகள் இந்திராகாந்தி.

    அதன்பின்னர் மீண்டும் மாணவர் குழுக்களின் தலைவர் ரவிச்சந்திரன் பக்தவத்சலத்திடம் தனியாகப் போய்ப் பேசி சமாதானம் ஆனார். மாணவர் குழுக்கள் கடுமையாக எதிர்த்தது. ரவிச்சந்திரன்ஙகுழுவில் இருந்து நீக்கப்பட்டார். பெ.சீனிவாசன் அக்குழுவின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்றார்.

    அந்தப் போராட்டங்களைத் தாண்டி தேர்தல் வந்தது காங்கிரஸ் தமிழ்நாட்டில் படுதோல்வி அடைந்தது. காமராஜர் என்ளொரு சகாப்தம் கல்லூரி மாணவரான பெ.சீனிவாசனிடம் தோற்றுப் போனார். அப்போது சறுக்கி விழுந்த காங்கிரஸ் இன்னமும் தமிழ்நாட்டில் தலை தூக்க முடியவில்லை என்பது தனிக்கதை.

  1967 ல் அண்ணா முதல்ரானார். மாணவர் குழுக்களின் தலைவரான பெ.சீனிவாசன் அவர்களை அழைத்து அப்போதைய நிதி அமைச்சர் வீட்டில் வைத்துப் பேச்சு வார்த்தை நடத்தினார்.

    அண்ணா தலைமையில் சட்டமன்றம் கூடியது. தொடர்பு மொழியான ஆவ்கிலமும், தாய்மொழியான தமிழும் ஆட்சி மொழியாக இருக்கும் என சட்டமன்றத்தில் தீர்மானத்தை  மத்திய அரசை எதிர்த்து வடித்தெடுத்து விட்டு அண்ணா சொன்னார் "என்னாலானதை நான் செய்து விட்டேன், இனி நடுவண் அரசு தன்னாலானதை செய்து கொள்ளட்டும்" என்றார்.

    இந்திக்கு எதிரான போராட்டங்களை மாணவர்கள் மத்தியில் தலைமையேற்று நடத்திய மதிப்பிற்குரிய அய்யா செயல்வீரர் பெ. சீனிவாசன் அவர்கள் பிறந்த விருதுநகர் மாவட்டத்தஉத் தி.மு.க காரன் நான் என்கின்ற பெருமிதத்தோடு அய்யா.பெ.சீனிவாசன் அவர்களை மொழிப்போர் தியாகிகளுக்கான வீரவணக்கநாள் அனுசரிக்கின்ற தினமான இன்று வணங்குவதில் பெரு மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.